بالا mg/day 001/0 از راه غذا و mg/day 0005/0 از راه آب در نظر گرفته شده است میزان غلظت توصیه شده برای در معرض قرار گرفتن استنشاقی مزمن کادمیوم محاسبه نشده است (۳۳).
حداقل سطح خطر در معرض قرار گرفتن مزمن کادمیوم توسط ATSDR_1 مطالعات آسیب شناسی کلیه بر روی انسان برای کارگرانی که به طور استنشاقی در معرض کادمیوم هستند.
Mg/m30016/0 وبرای جمعیت حساس Mg/m3002/0نشان داده شده است (۳۳).
کمیته تخصصی FAO/WHO در ارتباط با افزودنی های مواد غذایی(PTWI)-2 ، دریافت هفتگی قابل قبول کادمیوم را ۷ میکرو گرم در کیلو گرم وزن بدن تصویب کرده است و مقدار ۲۵ میکرو گرم در کیلو گرم وزن بدن را در طول یک ماه تصویب نموده است.
۲-۵-۱۰- مروری بر مطالعات انجام شده:
شیر مادر می تواند به تنهایی کلیه نیازهای غذایی کودک را در ماههای اول پس از تولد تأمین نماید، اما پس از ماه های چهارم و پنجم، تغذیه با مواد غذایی دیگر ضروری است، زیرا از یک طرف مقدار کالری مورد نیاز کودک بیشتر شده و اگر بخواهد تمام آن را از شیر تأمین نماید ناچار است.
____________________
Agency For Toxic Substance And Disease Research (ATSDR)-1
Previsional Tolerable Weekiy Intake(PTWI) _2
از نظر حجم مقدار زیادی شیر بخورد که خودگاهی موجب اشکال می شود. از طرف دیگر برخی از مواد ازقبیل ویتامین D ، آهن و فلور و برخی ترکیبات و عناصر لازم برای رشد در شیر مادر و حتی بعضی شیر های خشک ناکافی است و لازم است از مواد غذایی دیگر برای تأمین احتیاجات کودک استفاده نمود(۴۲).
از نظر روانی نیز شروع تغذیه با غذاهای کمکی از ماه چهارم یا ششم به بعد برای مادر و کودک، هر دو بسیار لذت بخش و تجربه ای همراه با سرگرمی است و به همین دلیل بعضی از پزشکان تغذیه با مواد غذایی بجز شیر را، حتی پس از ماه اول و دوم توصیه می نمایند.
نکات کلی که باید در تغذیه با مواد غذایی به جز شیر در نظر گرفته شود عبارتند از :
۱- مواد غذایی را چه از نظر مقدار و چه از نظر نوع باید به تدریج به رژیم غذایی کودک اضافه کنید زیرا بعضی از کودکان تحمل بعضی از مواد غذایی را در سنین معینی نداشته و دچار مشکلاتی از قبیل نفخ، درد شکم ، یبوست، اسهال و… می شوند و شروع تدریجی و مقادیر کم نه تنها ممکن است تحمل کودک را به تدریج بیشتر نماید بلکه در صورتی که کودک عدم تحمل شدید نسبت به یک ماده غذایی داشته باشد این امر مشخص شده و می توان آن را برای مدتی از رژیم غذایی وی حذف نمود.
۲- مواد غذایی در ماه های دوم و سوم و چهارم را باید طوری درست کرد که نسبتاً رقیق بوده و کم و بیش
غلظتی همانند شیر داشته باشد و اغلب باید این غذاها را توسط بطری یا پستانک به کودک داد. در صورتیکه
به تدریج از ماه های چهارم و پنجم و ششم حتی می توان مایعات را در فنجان و لیوان به مصرف غذایی کودک رسانید.
۳- بهداشت را در تهیه مواد غذایی به جزء شیر باید کاملاً رعایت نمود زیرا بسیاری از مشکلات کودک پس از دادن ماده غذایی به خصوص مربوط به خود ماده غذایی نبوده، بلکه ناشی از عدم رعایت مسایل بهداشتی در تهیه و آماده کردن آن است..
از جمله مواد غذایی به جز شیر که برای کودک شیر خوار می توان توصیه نمود، آرد غلات است ، آرد غلات از قبیل برنج، گندم، جو، ذرت و مواد مشابه را می توان با آب یا شیر مخلوط نموده و پخت و آن را به صورت حریره که تهیه آن نسبتاً آسان است در آورد و از ماه های دوم و سوم به رژیم غذایی کودک اضافه نمود و روزی یک تا سه بار آن را جایگزین یک وعده شیر کرد(۵۳).
آرد از موادی است که علاوه بر تأمین کالری فراوان، جبران کننده کمبود ترکیبات مانند آلبومین، چربی و املاح معدنی است که یا در شیر مادر وجود ندارد و یا مقدار آن خیلی اندک است(۱۶).
– ۲-۵-۱۰-۱-تعاریف اصطلاحات رایج در غذای کودک:
* عادت دادن: فرآیندی است که طی آن غذاهایی به جز شیر مادر به کودک داده می شود و به تدریج مقدار آن را زیاد می کنند تا در نهایت کودک بتواند انرژی ومواد مغذی را از غذای معمول خانواده بدست آورد.
* جانشین شیر مادر یعنی هر غذا که در معرض خرید و فروش قرار گیرد، یا از طرف دیگر به عنوان جانشین کامل و یا نسبی شیر مادر ارایه می گردد، خواه برای این کاربرد مناسب باشد یا نباشد.
* شیر فرموله شده کودک : یعنی یک جانشین فرموله شده صنعتی شیر مادر با قابلیت اجرایی استانداردهای کدکس مواد غذایی به منظور تأمین نیازمندی های تغذیه ای عادی کودکان با سن یک تا چهار یا شش ماهگی که با ویژگی های فیزیولوژیکی آنها تطبیق داده شده است.
* غذای کمکی: این اصطلاح در زبان انگلیسی به غذای کمکی اطلاق می شود تووین به معنی تواکاستوم می باشد. در واقع روندی را تشریح می کند که کودک به تدریج از تنها شیر مادر به غذای مخلوط می رسد (۹).
* اصطلاح دیگری که در این مورد بکار برده می شود عبارت است از:
* غذای تکمیلی: یعنی هر غذا ، اعم از صنعتی یا غیر صنعتی ( محلی،سنتی )مناسب به عنوان مکمل شیر مادر یا شیر فرموله شده وقتی که نیازمندی های تغذیه ای کودک ناکافی باشد. چنین غذایی، غذای مکمل و یا مکمل شیر مادر نیز نامیده می شود.
۲-۵-۱۰-۲- غذای کمکی:
شروع غذای کمکی آغاز مرحله ای از تغذیه کودک است که او علاوه بر تغذیه با شیر مادر، با سایر انواع مختلف غذا آشنا شده و به تدریج غذای کمکی جایگزین تغذیه او با شیر مادر می شود. شروع این مرحله برای مادر و کودک تغییر قابل ملاحظه ای به شمار می آید زیرا ارتباط بسیار نزدیک بین آنها که از دوران بارداری و شیر دهی وجود دارد کاهش یافته و درنهایت قطع می شود، بدین لحاظ این مرحله بایستی به طور تدریجی انجام پذیرد(۵۱).
شروع تغذیه کمکی با زمان از شیر گرفتن فرق می کند چرا که غذای کمکی فقط به عنوان عاملی که تأمین کننده نیازهای انرژی کودک باشد مطرح نیست بلکه دوران بسیار حساس آموزش تدریجی کودک برای ایجاد عادت صحیح استفاده از غذا نیز می باشد و طبیعی است که گزینش نوع غذای کمکی باید تابع رشد و نمو کودک باشد.
دوران از شیر گیری و شروع غذای کمکی زمان خیلی خطرناکی برای کودک محسوب می شود. به وضوح مشخص شده که خطر ابتلای به اسهال در کودکانی که در این دوره زندگی خود هستند بیشتر از مواقع دیگر است و این به دلیل آنست که رژیم غذای کودک از شیر کاملاً تمیز مادر که حاوی مواد مقاوم کننده نیز هست به غذایی که در اکثر موارد در شرایط غیر بهداشتی تهیه و نگهداری می شود، تغییر می کند.
در نقاط مختلف دنیا برای شروع غذای کمکی و ادامه آن، سنین مختلفی برای کودک در نظر گرفته می شود. در برخی از جوامع روستایی، شروع استفاده از غذایی کمکی پس از اتمام ماه ششم زندگی کودک، انجام می شود و وقتی که این غذاها از نظر ارزش غذایی در سطح بالینی باشند و همچنین بدون توجه به اصول بهداشتی تهیه شده باشند اغلب باعث ایجاد سوء تغذیه و ضعف و بیماری در کودک می شوند(۵۱و۶۵).
معمولاً کودکان از چهار ماهگی به بعد آمادگی بلع و پذیرش غذاهایی را که کمی غلیظ تر از شیر مادر باشد، دارند. این دوره آشنا سازی کودک با غذاهای غیر از شیر نامیده می شود گروهی از محققان این دوره را از قاطع ترین اتفاقات تغذیه ای دوران کودکی می دانند که به علت شرایط خاص محیطی و اجتماعی و اقتصادی، این دوره گاهی حتی تعیین کننده مرگ و زندگی در بسیاری از کشورهاست(۳).
نکته قابل توجه دیگر در این دوره، بروز آلرژی در کودکان نسبت به مواد غذایی است که علت اصلی آن را باید در ناکامل بودن دستگاه گوارش آنان دانست و در درجه دوم علت را باید در نارسایی های موجود در سیستم ایمنی آنان جستجو کرد.
به طور کلی مخاط روده نوزادان در شش ماه اول زندگی به تدریج تکامل پیدا کرده، و در طی این مدت گوارش پروتئین های موجود در مواد غذایی و نیز تشکیل ایمونوگلوبولین های وارد شده به بدن نوزاد به صورت هضم نشده باقی می ماند. این گونه پروتئین ها به صورت مواد آلرژی زا عمل می کند. ضمن آنکه سیستم دفاعی بدن نوزاد، آن را به صورت مواد خارجی تلقی می نماید و در مقابل آنان واکنش نشان می دهد. در نتیجه واکنش های التهابی صورت می گیرند که علایم آنان نسبت به عضو مبتلا شده متفاوت است. بروز این علایم در روده به صورت نفخ و اسهال و در پوست به صورت بثورات توام با خارش تظاهر می کند، در طی پژوهش های بسیاری که در این رابطه صورت گرفته این نکته به اثبات رسیده است که تغذیه کودک با شیر مادر تا سن شش ماهگی بهترین شیوه حفاظت کودک در برابر بروز آلرژی است(۱۹)
به طور کلی برای هدایت کودک برای جویدن و عادت دادن وی برای استفاده از غذاهای جدید باید ابتدا به او یک تا دو قاشق چایخوری از هلیم غلاتی مثل برنج، ذرت و …که کاملاً با آب پخته شده اند و علاوه بر این فاقد گلوتن بوده و حساسیت در کودک ایجاد نمی کند، خوراند ویا از پوره سیب زمینی یا له شده میوه های تازه و سهل الهضمی مانند موز استفاده کرد.
استفاده از غذای کمکی باید بعد از تغذیه کودک با شیر مادر انجام گیرد. هر چند که اگر کودک نسبت به غذا بی میل باشد، ممکن است موقع گرسنگی مقداری از آن را امتحان کند. نکته قابل توجه این است که برای استفاده از غذای جدید باید چند روزی صبر کرد که تأثیر استفاده از هر غذا به طور جداگانه قابل بررسی باشد(۵۱).
مرحله ۳: از هفت ماهگی شروع می شود، به تدریج مقدار تغذیه با شیر مادر کاهش می یابد و مقدار دریافت، غذای خانواده افزایش می یابد، غذای کمکی تا زمانی ادامه دارد که کودک بتواند تمام نیازمندی های تغذیه ای خود را از غذای خانواده دریافت کند.
۲-۵-۱۰-۳- زمان شروع غذای کمکی:
به طوریکه عنوان شد کودکان از چهارماهگی آمادگی بلع و پذیرش غذاهای کمی غلیظ تر از شیر را دارند. علاوه بر این کودک عمل جویدن را حدود شش ماهگی شروع می کند ولی در این سن نمی تواند به طور مؤثری بجود. بنا براین از حدود شش تا نه ماه می باید غذا نیمه مایع یا له شده باشد. تا اینکه برای خوردن کودک به قدر کافی نرم گردد. مناسب ترین روش تشخیص زمان شروع غذای کمکی، توزین مداوم کودک و مطالعه نحوه رشد او می باشد(۵۱).
به طور کلی شیر مادر به تنهایی تا سنین چهار تا شش ماهگی برای کودک کفایت می کند. برخی از کودکان تا سن شش ماهگی یا بیشتر در صورت تغذیه با شیر مادر به خوبی به رشد خود ادامه می‌دهند، در حالیکه بعضی دیگر از حدود چهار ماهگی به بعد وزن آنان همچون ماه های گذشته بوده و با سرعت کمتری رشد کرده و توقف در رشدرا نشان می دهند. این کاهش درسرعت رشد و یا توقف آن در صورتی که طفل به نوعی بیماری چون اسهال و یا بیماری عفونی و یا هر نوع بیماری دیگر مبتلا نباشد. نشانه آن است که وی برای تأمین نیازهای تغذیه ای خود( انرژی و سایر مواد مغذی ) به غذا احتیاج دارد. در چنین شرایطی مادر

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید