دارای اتاقهای متعدد بوده و هر اتاق دارای حمام و سرویس بهداشتی مستقل است. در داخل هر اتاق تلویزیون و یخچال و امکانات تهیه چای و قهوه فراهم میگردد. بعضی از متلها دارای تجهیزات گستردهتری هستند و بعضی ساده میباشند. در حوالی این متلها معمولاً سوپرمارکت، رستوران و پمپ بنزین ایجاد میشود تا مسافران بتوانند مایحتاج خود را تأمین نمایند. هزینه اقامت در این واحدهای اقامتی به دلیل اینکه به طور معمول خدمات گستردهای ارائه نمیدهند مناسبتر از هتلهاست. (رنجبران،۸۸ص۹۵)
۲ـ۴ـ۴ـ مسافرخانه
مسافرخانهها، اقامتگاههایی ارزان قیمت و کوچک هستند که اغلب دارای سرویس بهداشتی و آشپزخانه مشترک میباشند. معمولاً مسافرخانهها در مراکز شهرها ایجاد میشوند که رفت و آمد بیشتر است تا مسافر هزینه کمتری برای رفت و آمد خود پرداخت کند. (رنجبران ۱۳۸۸،ص۹۶)
۲ـ۴ـ۵ ـ زائرسرا
واحدهای اقامتی هستند که شهرهای زیارتی احداث میگردد و اغلب شرایط سهلتری دارند. گاه این زائرسراها وابسته به ادارات و ارگانهای خاص بوده و گاه مستقل میباشند معمولاً زائرسراهای مستقل حداقل امکانات را دارا هستند و فقط امکانات خوابگاه و آشپزخانه مشترک را فراهم میسازند. هزینه اقامت در این گونه واحدها به تناسب امکاناتی که فراهم میشود تعیین میگردد .(رنجبران،۱۳۸۸،ص۹۶)
۲ـ۴ـ۶ـ اتاق و خانه اجارهای
در بعضی از کشورها اهالی مناطقی که با تقاضای سفر بسیار مواجهند برای کسب درآمد، منزل خود و یا اتاقهایی از آن را در اختیار مسافران قرار میدهند. شرایط و هزینه استفاده از این امکانات بسته به شرایط منزل و زمان و مکان توافق میهمان و میزبان متفاوت است. معمولاً هزینه استفاده از این اقامتگاهها پایین است. برای خانوادههای پر جمعیت و کسانی که به صورت گروهی مسافرت میکنند این گونه اقامتگاهها کم هزینهتر و مناسبتر میباشد. این روش شیوهای مرسوم در شهرهای شمالی کشور است که اینک در حال تسری به سایر شهرهای گردشگرپذیر نیز میباشد در عین حال باید توجه داشت که شکل مدیریت نشده این گونه اقامتی مشکلات اجتماعی و مخاطرات امنیتی مهمی برای گردشگران میتواند در پی داشته باشد.(رنجبران،۱۳۸۸،ص۹۶)
۲ـ۴ـ۷ـ پلاژ
اتاقکهایی در سواحل دریاها هستند و از امکانات محدودی برخوردارند. گاه در بعضی اقامتگاههای تفریحی که مجموعهای از سرگرمیها فراهم شده است پلاژهایی برای اقامت مسافران و میهمانان احداث میگردد. پلاژها اغلب دارای امکانات بهداشتی مشترک هستند.
۲ـ۴ـ۸ـ مجموعههای مشارکتی زمانی۴
الگوی مشارکت زمانی که به سرعت رو به گسترش بوده و با استقبال گستردهای مواجه شده است را باید پاسخی به تقاضای پایدار برای سفر به یک مقصد گردشگری از سوی گروههایی از افراد جامعه دانست که از سطح درآمد بالایی برخوردار هستند. لیکن با توجه به طول مدت متوسط برنامهریزی شده برای سفرخود امکان بهرهبرداری از این منزل دوم را نیز برای مدت محدودی از سال مثلاً یک یا دو هفته خریداری میکنند. در واقع مشتری برای زمان معینی از سال امکان استفاده از خدمات اقامتی مجتمعی را طی دوران معینی که گاه تا ۳۰سال نیز میرسد خریداری کرده است. در بقیه ایام سال طی همین دوران مشتریان دیگری همان فضا را خریداری کرده در اختیار دارند. بدیهی است که رقم هزینه مشارکت به گونهای تعیین میشود که بتواند منافع دو طرف،یکی شرکت مجری و اداره کننده و دیگری مشتری را تأمین کند به طور متعارف مشتری علاوه بر پرداخت اولیهای که برای حق بهرهبرداری خود در مدت معین پرداخت کرده است. برای اداره امور جاری و تعمیرات نیز مبالغی را همه ساله به عنوان شارژ میپردازند. در ایران نیز چنین امکاناتی در مناطق مهم گردشگری کشور همچون مشهد و کیش وجود دارند. (رنجبران، ۱۳۸۸،ص۹۷)
۲ـ۴ـ۹ـ کاروان
کاروانها واحدهای اقامتی سیار هستند که کلیه امکانات یک منزل را دارا میباشند مزیت این نوع واحدهای اقامتی این است که هر کجا مسافر قصد اقامت داشته باشد میتواند همانجا توقف کند. در صورتی که این کاروانها جنبه استفاده غیر شخصی نیز داشته ، به عنوان مثال در قالب تورهای جمعی ابعاد و اندازه آنها نیز بزرگتر شود به آنها هتلهای روان گفته میشود.
۲ـ۴ـ۱۰ـ مراکز تفریحی
مراکز تفریحی مجموعهای از امکانات اقامتی، تفریحی و سرگرمی است. این نوع اقامتگاهها اقدامی است که ابتدا در دهه ۱۹۳۰در انگلیس به صورت کمپهای تفریحی ایجاد شد و هنوز از استقبال خوبی برخوردار است. در این مراکز امکانات تفریحی در محیطی با کمترین هزینه فراهم میشود. ضمن اینکه امکانات خواب و اقامت نیز دارد. مراکز تفریحی نیز همانند دیگر واحدهای اقامتی متأثر از تغییرات بودهاند دلیل آن تغییر سلیقه و دیدگاههای مصرفکننده میباشند. این اماکن اخیراً با نامهای متفاوتی خوانده میشوند از جمله: دهکده تفریحی یا پارک تفریحی (رنجبران،۱۳۸۸ص۹۸).
۲ـ۴ـ۱۱ـ خانههای روستایی
در جوامعی که بخش کشاورزی از گستردگی بسیاری برخوردار است وطبیعت گردی نیز رونق یافته است بسیاری از خانههای روستایی به اماکنی برای اقامت گردشگران علاقمند مبدل شده است. تهیه و تدارک غذای طبیعی و تجربه یک زندگی روستایی چیزی است که این خانهها و صاحبان آنها در اختیار گردشگران علاقمند قرار میدهند . امروزه این قسم اقامتگاهها درکشورهایی نظیر دانمارک، انگلستان و ایرلند در اروپا گستردگی فراوانی دارد. جامعه ما نیز برای بهرهمند ساختن اقشار روستایی از منافع توسعه گردشگری میتواند سنت دیرینه مهماننوازی مردمان روستائی و عشایرنشین را با الگویی برای کسب درآمد سالم پیوند زده و به شکلی نظام مند و مدیریت شده این قسمت اقامتگاهها را توسعه دهد. تجاربی نظیر آنچه مازیار آل داوود در روستای گرمه برای گردشگران فراهم ساخته است، نظیر اقامت در خانهای روستایی همراه با طبیعتگردی از قسم کویر نمونهای موفق از شکل ایرانی این الگو به حساب میآید.
۲ـ۴ـ۱۲ـ کمپینگ
استراحتگاههایی هستند که در بین راهها و یا در مناطقی دیدنی و خوشآب و هوا احداث میگردند. معمولاً دارای سرویسهای بهداشتی و استراحتگاههای سرپوشیده هستند. مسافران میتوانند با استفاده از محوطههای ایجاد شده چادر خود را بنا نهاده و یا ماشین واگندار خود را پارک نمایند و شب را در همان منطقه سپری نمایند، گاه تسهیلاتی برای روشن کردن آتش و پخت و پز نیز در کمپها تدارک دیده شده است. معمولاً به تبع رفت و آمد مسافر و استمرار آنها در این استراحتگاه فروشگاههایی نیز در کنار آن ایجاد میشود. گاه در کمپینگها امکانات آب، برق، به صورتی که قابل اتصال به سیستم تأسیسات کاروانها باشد تدارک دیده میشود.(رنجبران، ۱۳۸۸،ص۹۹)
۲ـ۴ـ۱۳ـ واحدهای اقامتی سازمانی
این گونه واحدهای اقامتی عمدتاً با سرمایهگذاری سازمانها و نهادهای بخش خصوصی و بعضاً بخشهای دولتی در جهت رفاه حال کارکنان خود درطول سال در محیطهای خوشآب و هوا و مساعد و عمدتاً خارج از استان محل سکونت کارمندان احداث میگردد. از ویژگیهای بارز این مراکز هزینه اقامتی پایین آنها نسبت به خدمات ارائه شده میباشد که متناسب با سازمان یا نهاد مورد نظر و گستردگی خدمات و میزان دارایی های آن سازمان سطوح مختلفی از کیفیت را در زمینه خدمات گردشگری به کارکنان خود ارائه میکنند.
۲-۵-تعریف برنامهریزی
برنامهریزی عبارت است از سازماندهی آینده برای تأمین هدفهای مشخص ( اینسکیپ ۱۹۹۱،ص۲۵)
۲ـ۶ـ سابقه برنامهریزی
سابقه برنامهریزی مدرن به شیوه غربی حداقل به ۲۰۰سال پیش و برنامهریزی شهری در انگلستان برمیگردد.(گان و ویلیامز، ۱۹۸۸) با این وجود تاریخ اولین طرحهای عینی برنامهریزی مناطق شهری به زمان یونان باستان میرسد. برنامهریزی مدون شهری زمانی تکوین یافت که جمعیت به شکل فزایندهای شهرنشین شد و عمدتاً واکنشی بود به افزایش مضرات اجتماعی، و زیستمحیطی زندگی شهری (گان ۱۹۸۸) کسانیکه دست اندرکاران برنامهریزی برای ساخت شهرهای آرمانی بودند تا جایگزینی برای ساختمان سازیهای بیرویه و بدون برنامه قرن هجدهم انگلستان پیدا کنند، عمدتاً هنوز درگیر با نمای ظاهری شهرها بودند. امروزه برقراری نظم در واکنش با آسیبهای اجتماعی و زیستمحیطی هنوز هم یک دلیل اصلی برای برنامهریزی به شمار میآید همانگونه که (ویلیامز ۱۹۸۸) اشاره کرده است بدون برنامهریزی این خطر وجود دارد که یک فعالیت بی نظم و بدون حساب و کتاب شده و احتمالاً منجربه یک سری اثرات منفی اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی شود. (گان ۱۹۸۸) نیز اشاره مشابهی کرده و معتقد بود که نبود برنامهریزی ممکن است نتایجی چون عدم کارآیی و کارآمدی را به دنبال داشته باشد. (مسیون، ۱۳۹۰، ص۱۱۲)
۲ـ۷ـ ماهیت برنامهریزی
ویلیامز (۱۹۸۸) معتقد است که هدف برنامهریزی مدرن دستیابی به راه حلهایی بهینه برای مشکلات شناخته شده است. برنامهریزی به منظور افزایش و حداکثر نمودن منافع توسعه طراحی شده است و نتایج قابل پیشبینی را به دنبال خواهد داشت. ویلیامز معتقد است برنامهریزی یک رشته منظم از اعمال و فعالیتهایی است که برای دستیابی به یک هدف یا یکسری اهداف مرتبط طرحریزی شده است بنابراین برنامهریزی فرایندی است (یا بایدباشد) که برای پیشبینی کردن و نظم دادن به تغییرات و آیندهنگری در جستجوی راه حلهای بهینه بوده و برای افزایش و حداکثر نمودن منافع توسعه طراحی و نتایج قابل پیشبینی را به دنبال داشته باشد. اما تعریف برنامهریزی بسیار مشکل است واژه برنامهریزی میتواند در شرایط مختلف مورد استفاده قرار گیرد این واژه میتواند از ارتباط با اشخاص، گروهها، نهادها و حکومتها استفاده شود همچنین میتواند در ارتباط با زمینههای مختلف جغرافیایی همچون شهری و روستایی در مقیاسهای مختلف محلی و منطقهای و ملی مورد استفاده قرار گیرد. (مسیون، ۱۳۹۱، ۱۱۳)
۲ـ۸ـ اجزاء برنامهریزی
یکی از عناصر کلیدی فرایند برنامهریزی تصمیمگیری است (ویل ۱۹۹۴،هال۲۰۰۰). همانگونه که ویل اظهار کرده برنامهریزی را میتوان به عنوان فرایند تصمیمگیری به حساب آورد. هال معتقد است که این فرایند واضح و روشن نیست. آنگونه که او اظهار میکند این تصمیمات به شکل سازمان یافته به هم وابستهاند و تنها تصمیمات جداگانه محسوب نمیشوند.
فرایند برنامهریزی شامل مذاکره، بحث و گفتگو، توافق کردن، اجبار و فشار، ارزشها، انتخاب و خط مشها میباشد (هال ۲۰۰۰،ص۷)
هال اظهار کرده که تصمیمگیری قسمتی از یک زنجیره است که مستقیماً متعاقب برنامهریزی میآید و با عمل و اجرا ادامه مییابد. گان (۱۹۸۸) معتقد بود که اجرا بخش بسیار مهمی از برنامهریزی است.
لانگ (۱۹۸۵) معتقد بود که برنامهریزی سنتی، برنامهریزی را ازمرحله اجرا جدا میسازد، فقط اهداف مبهمی دارد، بیشتر واکنشگرا، و انفعالی است تا پویا، بیشتر دورهای است تا مداوم یا با ثبات و در توجه به منافع مورد نظر اشخاص و سازمانهای دست اندرکار ناکام است.
اما

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید