دانلود تحقیق در مورد نيروگاه، تجهيزات، اتمي، روسيه

پایان نامه ها

دوم، الحاقيه اي به قرارداد سوخت در زمينه مسائل مالي است.
* سند سوم، تعيين زمان ارسال سوخت به ايران است. (سايت خبري آفتاب، 9/12/1383)
روميانتسف رئيس سازمان انرژي اتمي فدرال روسيه نيز گفت: امروز واقعه بسيار مهمي اتفاق افتاده است. ما سرانجام پروتكل بازگشت سوخت مصرف شده نيروگاه بوشهر را با ايران به امضاء رسانديم. به گفته وي طبق اين قرارداد؛
* ايران تعهد كرد تا سوخت مصرف شده نيروگاه بوشهر را پس از مدت كوتاهي نگهداري و براي بازفرآوري به روسيه تحويل دهد.
* مسكو نيز تعهد كرده اين سوخت را از ايران تحويل بگيرد.
* زمان و هزينه هاي مالي بازگشت سوخت مصرف شده نيروگاه بوشهر نيز طي يك پروتكل محرمانه كه امروز به امضاء رسيد، مشخص شد. (پيشين)
الكساندر روميانتسف رئيس آژانس انرژي اتمي فدرال روسيه گفت: سوخت هسته‌اي نيروگاه بوشهر، كاملاً طبق قوانين و مقررات فني به ايران منتقل خواهد شد. وي افزود:
* ما يك پروتكل محرمانه را در مورد روند تأمين سوخت هسته‌اي با ايران به امضاء رسانده‌ايم.
* و اين سوخت زودتر از زمان لازم به ايران منتقل نخواهد شد.
* وي تأكيد كرد: بر اساس توافق طرفين، ايران هزينه انتقال سوخت هسته‌اي را بر اساس قيمت بازارجهاني در زمان انتقال سوخت، پرداخت خواهد كرد. (خبرگزاري ريانووستي، 28/2/2005)

3-3-3) مسائل فني نيروگاه بوشهر و ضعف عملياتي پيمانکار پروژه:
1- به عقيده روسها يکي از دلايلي كه باعث شد موافقتنامه‌اي كه بين دو کشور در تاريخ 25 اوت 1992 امضاء شده بود دو سال بعد اجرايي شود، اصرار طولاني مدت طرف ايراني براي ساخت نيروگاه برق در بخش شمالي كشور در نزديکي گرگان بود. در صورتي که كارشناسان روس پس از بررسي منطقه اعلام كرده بودند در رابطه با خطر زلزله، ساخت نيروگاه در آن منطقه ممكن نيست. اطلاعات زمين شناسي و نتايج تحقيقاتي كه قبلاً كارشناسان آلماني و آمريكايي انجام داده بودند، نشان مي داد كه وقوع زلزله در اين منطقه به توان تا 9 درجه ريشتر ممكن است. لكن نيروگاههاي اتمي شوروي براي مقاومت در برابر زلزله به شدت 8 درجه ريشتر پيش بيني شده بود، يعني تجديد نظر در ساختار موجود راكتورها و همچنين دستگاهها و سيستم‌هاي كمكي ضرورت داشت. ضمن آنکه راههاي حمل تجهيزات به محل عمليات نامناسب بود و جاده‌هاي لازم وجود نداشت. (خلوپکوف، آنتون، 2001)
2- در نظر بود 200 كارشناس روسي در حال بررسي مقدماتي لطمات وارده به نيروگاه بوشهر، كار خود را طي سال 1995 به پايان برسانند. اين بررسي در ژوئيه 1996 به پايان رسيد. براي اين منظور 2 ميليون دلار هزينه شد، لكن پروژه نهايي تكميل نيروگاه هماهنگ نشده و در مورد اينكه كدام تجهيزات موجود در نيروگاه و كدام بناها بجاي تعمير بايد كاملاً تعويض شود تصميم گيري نشده بود.
علت تأخير در عمليات اين بود كه بخشي از اسناد ضروري مربوط به 80 هزار قلم دستگاه و تجهيزات و قطعات که توسط كمپاني زيمنس در سال 1970 به ايران تحويل داده شده بود و بيش از 20 سال در انبار خوابيده بود ، در دست نبود. بررسي تجهيزات آلماني چند سال به درازا كشيد. در نتيجه 47 هزار قلم دستگاه قابـل استفـاده تشخيـص داده شـد، 11 هزار قلم دستگاههاي مكانيكي و الكتريكي ديگر نيز قابل استفاده بود ولي مدارك مربوط به آنها در دست نبود. احياي اين اسناد به كارشناسان دفتر طراحي ويژه ماشين آلات سازي نيژگورود و دفتر طراحي تجربي “هيدروپرس” (واقع در شهر پادولسك در حومه مسكو) محول شد. نهايتأ در دسامبر 1999 پروژه فني نهايي ساخت بلوك اول تأييد شد. (پيشين)
3- كارشناسان روس از سال 1992 تا 1997 پيش نويس معدن استخراج اورانيوم را آماده كردند. ليكن همكاري در اين مرحله متوقف شد. حسب ارزيابي آنان براي استخراج سنگ معدن بايد معدني به عمق 300 متر ساخته شود كه همراه با درصد پايين اورانيوم در سنگ معدن باعث خواهد شد قيمت سوخت اتمي دريافتي به اندازه غيرقابل قبولي بالا برود. علاوه بر اين، چنين معدني همراه با كارخانه كوچك جدا سازي اورانيوم از سنگ معدن مي‌تواند سالانه 50 تن اورانيوم با درصد غلظت طبيعي اورانيوم 235 بدهد، در حالي كه يك بلوك نيروگاه اتمي “و.و.ا.ار 1000” سالانه 3 برابر بيش از اين سوخت مصرف مي‌كند.
بنا به نظر طرف روس با اين حساب استفاده انرژتيك از ذخاير كشف شده اورانيوم از لحاظ اقتصادي باصرفه نيست؛ اگر در مورد “سوزاندن” آن در راكتورهاي اتمي تصميم گرفته شود بعد از بهره برداري 20 ساله از دو راكتور” و.و.ا.ار 1000 ” ، ذخاير اين معدن از بين خواهد رفت. در همين رابطه لازم بذکر است که بدنبال ملاقات يلتسين با کلينتون (در ماه مي 1995)، دولت روسيه همکاري در اين خصوص را نيز منتفي اعلام کرد. (پيشين)
4- به گفته ميخايلوف وزير انرژي اتمي روسيه از ديگر علل تأخير، ارزيابي اغراق آميز طرف روس از امكانات پيمانكاران ساختماني ايراني بود كه مطابق با پروتكل مذاكرات سال 1995 بايد بخشي از عمليات ساختماني و مونتاژي را انجام مي‌دادند. حجم واقعي عمليات متخصصين ايراني ظرف سه سال (از 1995 تا 1997) برابر با برنامه يك سال بود. در جريان ديدار هيئت وزارت انرژي اتمي روسيه از تهران در ژانويه 1998، طرفين براي تسريع عمليات تصميم گرفتند روسيه بطور كامل بلوك اول نيروگاه را بسازد. (پيشين)
5- تغيير سيستم غربي نيروگاه (آلماني) به سيستم شرقي (روسي) و مطالعات مربوط به آن از عمده دلايل تأخير روسيه در تكميل نخستين نيروگاه هسته‌اي ايران در بوشهر است. آقازاده رئيس سازمان انرژي اتمي ايران در
ا
ين باره گفت: با تغيير طراحي كه در نيروگاه بوشهر با آن مواجه بوديم، چه براي روس‌ها و چه ديگران، راه‌اندازي آن مشكل است. چرا كه آنها بايد يك سيستم غربي را به يك سيستم شرقي تبديل مي‌كردند. به نظر من بهتر بود به جاي تكميل نيروگاه (در حال احداث قبلي)، نيروگاه جديدي مي‌ساختيم. (خبرگزاري فارس، 3/7/1385)
آقازاده در ارزيابي خود از بهانه ‌تراشي روسها در راه‌اندازي نيروگاه بوشهر مي‌گويد: اين موضوع را از دو جهت بايد نگاه كرد يكي اينكه خود نيروگاه بوشهر با تغيير طراحي كه برايش پيش آمد، چه براي روسها و چه براي هر كس ديگري سخت بود و چون روسها مي‌خواستند اين پروژه را بگيرند خيلي به سختي‌هاي آن توجه نداشتند ولي در اينكه بتوانند يك سيستم غربي را به يك سيستم شرقي تبديل كنند با دشواريهايي روبرو شدند كه به طور طبيعي تأخيري از اين جهت قابل قبول است.
به گفته آقازاده، همين پيمانكار در هند و چين هم كار مي‌كند اما در اين كشورها، نيروگاههاي جديد ساختند و اگر من در زمان بستن قرارداد در رأس كار بودم، ساخت نيروگاه جديد و نه ادامه نيروگاه نيمه ساز را توصيه مي‌كردم زيرا اين براي روسها به مراتب راحت‌تر بود و براي ما كم ‌هزينه‌ تر ؛ ما به اندازه يك نيروگاه جديد هزينه كرديم ولي بازدهي يك نيروگاه جديد را هم براي ما ندارد. هر چند كه من هنوز نمي‌دانم چرا اين تغيير سياست در كشور به وجود آمد. مذاكراتي كه در زمان آقاي هاشمي رفسنجاني با روسها انجام شده بود براي احداث دو نيروگاه 440 مگاواتي بود اما يك باره اين سياست تغيير مي‌كند و تكميل نيروگاه بوشهر مطرح مي‌شود در صورتي كه اگر ساخت آن دو نيروگاه جديد را امضاء كرده بودند اكنون هم نيروگاه داشتيم هم اين معضلات فعلي را نداشتيم. (خبرگزاري فارس، 7/7/1385)
6- ضعف پيمانکار از نظر مديريتي و عملياتي نيز مزيد بر ديگر علل تأخير بوده است. بنا به گفته آقازاده رئيس سازمان انرژي اتمي ، يکي از عوامل موثر و از نكات مهم براي تأخير در بوشهر، تغيير ساختار مكرر پيمانكار پروژه‌ بوشهر است. اين شركت با خصوصي سازي در روسيه و با تغيير مكرر مديران مواجه شده بود و در چند سال گذشته بيش از 10 مدير را تغيير داده بود. عملأ اگر از نظر سياسي هم روسها مي‌خواستند اين پروژه انجام شود، قابليت پيمانكار وجود نداشت.
آقازاده در رابطه با اين مورد که از چه زماني متوجه شديم كه اين پيمانكار قابليت ندارد، گفت: تقريبا از اول مشخص بود ولي گزينه ديگري نداشتيم و قرارداد با آنها داشتيم و كشور ديگري به عنوان رقيب وجود نداشت. (پيشين)
وي در مورد همين موضوع که آيا ايران از ابتدا به ضعف پيمانكار روسي پي ‌نبرده بود، گفت: ما اين مسئله را مي‌دانستيم اما گزينه ديگري نداشتيم و از سوي ديگر قرارداد هم نوشته بوديم.
آقازاده تصريح كرد: همچنين طرف روسي كه كار خارج از كشور را با نيروگاه بوشهر شروع كرد تدبير نيروي انساني لازم را نداشت و كشورهاي ديگر غربي با يك سوم اين نيرو مي‌توانستند كار را انجام دهند. (خبرگزاري فارس، 3/7/1385)
وي گفت: مسئله ديگر ، ساختار خود روسيه است كه تقريبا كار خارج از كشورشان را با نيروگاه بوشهر شروع كردند و بعد از آن بود كه با چين و هند كار خارج از مرزهايشان را شروع كردند. ساختاري كه روسها در كشورشان داشتند انعطاف و قابليت‌هاي بالا را درباره تدبير مديريت نيروي انساني نداشتند. اكنون در بوشهر مي‌‌بينيد حجم زيادي از نيروي انساني وجود دارد ولي بازدهي آن به يك سوم نيروها هم باز نمي‌گردد. در صورتي كه يك شركت غربي با يك سوم افراد ، بهتر مي‌توانند اين كار را انجام دهند.
آقازاده در سپتامبر 2006 گفت: من به عنوان شخصي كه كار اجرايي انجام داده‌ام ، فكر مي‌كنم كه اگر اين پيمانكار نبود و يك پيمانكار بهتري بود اين پروژه ظرف شش ماه آينده به پايان مي‌رسيد زيرا كار زيادي باقي نمانده، اما اين پيمانكار مي‌گويد يك سال ديگر بايد كار انجام شود. بنابر اين غير از مسائل سياسي، اين شركت ضعف‌هاي جدي دارد.(خبرگزاري فارس، 7/7/1385)
7- توانايي و امکان ساخت برخي از تجهيزات نيروگاه بوشهر در روسيه وجود ندارد. لذا سفارش اين تجهيزات به کارخانجات ديگر کشورها محول شده است. اين مورد نيز از ديگر مشکلات مربوط به تأخير در راه اندازي نيروگاه بوشهر محسوب مي‌گردد.
سعيدي معاون بين ‌الملل سازمان انرژي اتمي گفت: شرکتهاي روسي توانايي ساخت برخي از تجهيزات نيروگاه بوشهر را ندارند و ساخت اين تجهيزات را به يکي از شرکتهاي طرف قرارداد خود از کشوري ديگر واگذار کرده ‌اند. (سايت خبري بي بي سي، 11/12/2006)
همچنين دفتر مطبوعاتي شرکت “اتم استروي اکسپورت” در تاريخ 8 دي 1385 اعلام کرد: تجهيزات خنک کننده براي ايستگاه هاي ديزلي رزرو نيروگاه اتمي بوشهر بايد از کشورهاي ثالث منتقل شود. (خبرگزاري ريانووستي، 28/12/2006)
يسيپووا، سخنگوي شرکت ” اتم استروي اکسپورت ” در تاريخ 30/11/?138 به غير از مسايل مالي، تأخير در ارسال برخي تجهيزات از سوي چند کشور را از ديگر دلايل تأخير در راه اندازي نيروگاه اتمي بوشهر عنوان کرد. (خبرگزاري ايتارتاس، 18/2/2007) آندري چرکاسنکو، مدير عامل شرکت “اتم پروم رسورس” هم گفت: تجهيزات حياتي خنک کننده نيروگاه بوشهر هنوز از کشور ثالث دريافت نشده و انتظار مي رود اين تجهيزات تا پايان سال جاري و يا اوايل سال آينده دريافت شود. وي به نام هيچ کشوري اشاره نکرد. (خبرگزاري ريانووستي، 18/2/2007)
رجب صفراف مشاور رييس دوماي روسيه و مدير موسسه مطالعات
ايران معاصر اين احتمال را داد که شرکت روسي در حال بهانه تراشي است و گفت: “شرکت اتم استروي اکسپورت بر اساس قرارداد سپتامبر سال گذشته ميلادي، توليد برخي از تجهيزات مربوط به نيروگاه بوشهر را به کشورهاي ديگر سفارش داده بود. اما اکنون اين کشورها گفته‌اند که تنها در دسامبر سال ???? ميلادي، قادر به تحويل اين تجهيزات خواهند بود”. (سايت خبري آفتاب، 20/12/1385)
لازم بذکر است حتي برخي از کشورها پس از عقد قرارداد مربوطه با طرف روس و البته بدلايل سياسي از ساخت و تحويل تجهيزات نيروگاه بوشهر خودداري نمودند. برخورد کشورهاي اوکراين و چک از اين نمونه مي باشد.

3-3-4) مشکلات مالي پيمانکار نيروگاه بوشهر و اختلافات مالي طرفين:
مسائل مالي در جاي خود از اهميت ويژه اي برخوردار است. موضوع اصلي در برقراري همکاري هسته اي دو کشور، منافع اقتصادي ناشي از آن براي طرف روس بوده و مي باشد آن چنانکه هر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *