پایان نامه درباره صاحبان سهام، اظهار نظر حسابرس، حقوق صاحبان سهام، اندازه شركت

پایان نامه ها و مقالات

اندازه شركت، سودآوري ، پيچيدگي عمليات و نوع صنعت ، ميزان ريسك يا خطر (اهرم)، عمر شركت، تاريخ پايان سال مالي ، ميزان همكاري كاركنان صاحبكار با حسابرسان، بودجه زماني حسابرسي، سيستم كنترل داخلي شركت، وجود يا عدم وجود واحد حسابرسي داخلي و كميته حسابرسي در شركت، اندازه موسسه حسابرسي، تكنولوژي و فنآوري هاي مورد استفاده در شركت و هم چنين در مؤسسه حسابرسي ، نوع و ميزان خدمات ارائه شده به صاحبكار، عوامل محيطي (وضعيت اقتصادي، نرخ بهره، تورم، رقابت و ملاحظات سياسي و قانوني) ، سطح تجربه و تخصص و شخصيت حسابرس، وجود يا عدم وجود اقلام غير مترقبه در شركت، نوع اظهار نظر حسابرسي ارائه شده در مورد صورتهاي مالي ، وضعيت شركت در بورس اوراق بهادار، تعداد سهامداران، وجود يا عدم وجود شركتهاي فرعي و وابسته، و غيره(وردي26، 2007).
در تحقيق حاضر، از بين عوامل مختلف موثر بر گزارشگري مالي، رابطه بين ويژگي هاي زير با مدت زمان اجرا و تكميل عمليات حسابرسي شركت مورد بررسي قرار گرفته است:
الف: اندازه شرکت
در بيشتر پژوهش هاي انجام شده قبلي در خارج از كشور، وجود رابطه معني دار بين به موقع بودن گزارشگري مالي ساليانه با اندازه شركت مورد تاييد قرار گرفته است. بيشتر اين محققين معتقدندكه شركتهاي با اندازه بزرگ زودتر از شركتهاي كوچك، عمليات حسابرسي خود را اجرا و تكميل مي كنند. زيرا اولاً ـ به دليل استقرار سيستم هاي كنترل داخلي قوي درشركتهاي بزرگ ، احتمال وقوع اشتباه چه سهوي و چه عمدي در صورتهاي مالي كاهش پيدا مي كند و به تبع آن حسابرسان مي توانند اتكاي بيشتري بر سيستم كنترل داخلي شركت نموده و به نحو قابل ملاحظه اي از حجم آزمون هاي محتوا به کاهند .ثانياًـ شركتهاي بزرگ به دليل داشتن منابع مالي زياد قادرند كارمندان حسابداري بيشتر با تخصص و تحصيلات بالاتر و همچنين سيستم هاي اطلاعاتي پيشرفته تري را به خدمت بگيرند . از طرف ديگر اين شركتها با در اختيار حسابرسان گذاشتن تعدادي از پرسنل خود و انجام قسمتي از كارهاي حسابرسي و بكارگيري موسسات حسابرسي كارآمد و پرداخت حق الزحمه حسابرسي بيشتر، عمليات حسابرسي صورتهاي مالي آنها در مدت زمان اندكي بعد از اتمام سال مالي انجام مي شود . ثالثاًـ شركتهاي بزرگ از حساسيت بيشتري نسبت به شركتهاي كوچك برخوردارند. شركتهاي بزرگتر داراي هزينه هاي سياسي بيشتري نسبت به شركتهاي كوچك تر هستند. بزرگ بودن شركت، تعداد زياد ذينفعان را به همراه دارد كه تمايل دارند ، عمليات شركت را با دقت و حساسيت زيادي تعقيب كنند. بنابراين مديران شركتهاي بزرگ تمايل دارند، مدت زمان تاخير در اجرا و تكميل عمليات حسابرسي و گزارشگري مالي را كاهش دهند. زيرا آنها شديداً از طرف سرمايه گذاران، اعتبار دهندگان، نهادهاي قانوني و ديگر استفاده كنندگان براي ارائه به موقع صورتهاي مالي خود تحت فشارند . لذا، اين فرض قابل تصور وجود دارد كه ارتباط معني دار آماري بين اندازه شرکت و مدت زمان اجرا و تكميل عمليات حسابرسي وجود دارد(کنچل و پين27، 2003).

ب) نسبت بدهي به حقوق صاحبان سهام
اين امكان وجود دارد ،شركتهايي كه نسبت بدهي به حقوق صاحبان سهام آنها بالا باشد؛ تمايل داشته باشند ميزان و سطح ريسك خود را پنهان نمايند.آنها ممكن است براي اين منظور درصدد برآيند، صورتهاي مالي سالانه خود را با تاخير منتشر کنند. از طرف ديگر بالا بودن نسبت بدهي به حقوق صاحبان سهام، احتمال ناتواني شركت در بازپرداخت بدهي و ايفاي تعهدات را افزايش مي دهد. در چنين مواردي حسابرسان نگران كمتر از واقع نشان دادن بدهيها توسط شرکت خواهند بود. بنابراين حسابرسان براي كاستن ميزان مسئوليت خود در مقابل دعاوي مطروحه احتمالي در آينده، رسيدگي كامل تري را برنامه ريزي كرده و روشهاي حسابرسي را بگونه اي طراحي و اجرا مي نمايند كه از كامل بودن بدهي هاي ثبت شده اطمينان حاصل كنند. انجام اين گونه اقدامات از جانب حسابرسان ، موجب طولاني شدن زمان تكميل عمليات حسابرسي و تاخير در انتشار صورتهاي مالي خواهد شد(سلطاني، 2002).
ج) سودآوري
توان سودآوري شركت به عنوان يكي از متغيرهاي اثرگذار بر مدت زمان اجرا و تكميل عمليات حسابرسي مورد مطالعه قرار گرفته است. وجود يك رابطه منفي بين توان سودآوري شركت با مدت زمان تاخير در اجرا و تكميل عمليات حسابرسي شركت قابل تصور است. بدين معني كه شركتهاي سود ده زودتر از شركتهاي زيان ده، عمليات حسابرسي خود را اجرا و تكميل مي كنند. گزارش سود يا زيان مي تواند به عنوان يك خبر خوب يا بد در مورد نتايج عملكرد سالانه شركت مورد توجه قرارگيرد . در مورد شركتهاي زيان ده، مديران شركت تمايل دارند انتشار گزارشهاي مالي سالانه با تاخير باشد تا از عواقب انتشار يك خبر بد اجتناب نمايند. ازاين رو، مديران شركتهاي زيان ده تمايل دارند، حسابرسان از برنامه زماني معمول حسابرسي عقب تر باشند و عمليات حسابرسي با تاخير بيشتري انجام شود. هم چنين در مورد شركتهاي زيان ده، حسابرسان عمليات حسابرسي را با احتياط و اعمال مراقبت حرفه اي بيشتري انجام مي دهند. به ويژه زماني كه احتمال بروز ناتواني مالي، ورشكستگي يا عدم تداوم فعاليت يا تقلب مديران در شركتهاي زيان ده وجود داشته باشد . در نقطه مقابل، شركتهاي سود ده به منظور انتشار يك خبر خوب تمايل به انتشار زودتر از موعد صورتهاي مالي سالانه حسابرسي شده دارند. از اين رو نسبت به تكميل سريع عمليات حسابرسي و جلوگيري از ت
ا
خير در تكميل عمليات حسابرسي علاقه نشان مي دهند. هم چنين در شركتهاي سود ده ، چنان چه حاشيه سود يا نرخ بازده آنها بالاتر از متوسط صنعت باشد، با انتشار اين خبر خوب، از مزاياي پيش بيني هاي بازار و تصميمات استفاده كنندگان در مورد شركت منتفع خواهند شد. عملكرد مثبت يك شركت اثر برجسته اي بر روي ارزش سهام شركت خواهد داشت(هاسلين28، 2006).
د) نوع اظهار نظر حسابرسي
مدت زمان تاخير در اجرا وتكميل عمليات حسابرسي به عنوان تابعي از نوع اظهارنظرحسابرسي ارائه شده در نظر گرفته مي شود. براين اساس عنوان مي شود ؛ شركتهايي كه اظهار نظر حسابرسي ارائه شده در مورد صورتهاي مالي آنها به شكل مقبول است، احتمالا زودتر از شركتهايي كه اظهار نظر غيرمقبول دريافت مي كنند، عمليات حسابرسي خود را اجرا و تكميل مي كنند. به عبارت ديگر ، متوسط تاخير در اجرا و تكميل عمليات حسابرسي براي شركتهايي كه اظهار نظر مقبول دريافت مي كنند، كمتر از شركتهايي است كه اظهار نظر غير مقبول دريافت مي كنند. اظهارنظرهاي غيرمقبول به عنوان يك خبر بد در نظر گرفته شده و باعث كندي در انتشارصورتهاي مالي سالانه حسابرسي شده شركت مي شود. علاوه بر آن ،اختلاف نظرهاي موجود بين حسابرس وشركت در خصوص بندهاي شرط گزارش حسابرسي مطرح شده ،موجب افزايش مدت زمان تاخير در اجرا وتكميل عمليات حسابرسي شركت مي شود (ليوينتس و همکاران29، 2005).
2ـ8ـ حسابرسي در گزارشگري مالي به هنگام
رويکرد سنتي حسابرسي که بر انتخاب نمونه اي از مبادلات و انجام آزمون ها ي مفصل بر روي آن ها، و بر مانده حسابهاي انتخاب شده تمرکز مي کند، مي تواند براي مدل گزارشگري دوره اي مؤثر باشد. ولي در مدل گزارش گري مالي مستمر، انجام آزمون ها بر روي مبادلات و مانده ها به صورت روزانه، با استفاده از رويکرد سنتي حسابرسي امکان پذير نيست. اين نشان مي دهد که تغييراتي بايد انجام گيرد. در فرآيند حسابرسي جديد، دو تغيير اساسي اتفاق افتاده است، اول – حرکت به سمت ارزيابي فرآيندها و رويه هاي تجاري شرکت، و دوم ـ تأکيد بر کنترل ها ي داخلي30 ( کنترل سيستم ها ) بيشتر از قابليت اتکاء سيستم هاي اطلاعاتي(اعتمادي و همکاران، 1385). واقعيت اين است که به طور مسلم، محدوديت هايي در رابطه با بررسي فرآيندهاي تجاري و کنترل سيستم ها وجود دارد. به دلايل متعدد، بررسي و حسابرسي مبادلات، به منظور پي بردن به قابليت اعتماد اطلاعات تهيه شده به وسيله سيستم، ضروري است . ولي اين نوع بررسي و حسابرسي نمي تواند به طريق سال هاي گذشته انجام شود و باز هم به تحول محيط نياز است که اين منجر به حسابرسي به هنگام مي شود. فنون حسابرسي ناشي از عوامل هوشمند، به صورت نرم افزار يا روي نرم افزار، بخش ديگري از نياز اصلي است. اين عوامل بايد قادر به کنترل مبادلات باشند وبتوانند مبادلات نامعمول و مشکوک را خارج سازند. به علاوه، نمونه هاي تصادفي مبادلات را بايد فوري انتخاب کند. سرانجام، وقتي که مبادلات انتخاب شدند، عوامل هوشمند بايد به طور ايده آل قادر به انجام آزمون حسابرسي بر روي آن ها باشند. واضح است که همه اينها تا حدي پيچيده هستند و اين مشکلي است که محققان بايد بر آن غالب آيند(تودور31،2008). بحث ديگري که در گزارشگري مالي به هنگام بسيار حائز اهميت است و به حسابرسي نيز مرتبط مي شود، امنيت و اطمينان از قبيل : قابليت اعتماد سيستم ها ي اطلاعاتي، قابليت اعتماد پايگاه اطلاعاتي عمومي، امنيت وب سايت براي انجام تجارت، و ديگر حوزه هاي تجارت الکترونيک است. اگر چه امنيت وب سايت به صورت نسبتا خوبي ايجاد شده اما به نسبت آنچه که انجمن حسابداران رسمي آمريکا(AICPA) و انجمن حسابداران خبره کانادا(CICA) اميدوار بوده اند، موفقيت نداشته است (تربان و همکاران32، 2006) .
2ـ9ـ زنجيره تامين گزارشگري مالي
زنجيره تامين گزارشگري مالي به افراد و فرايندهايي اشاره دارد که در تهيه، تصويب، حسابرسي، تحليل و استفاده از گزارش هاي مالي نقش دارند. دراين زنجيره همه اجزا بايد داراي کيفيت بالا و ارتباطي نزديک باشند تا به گزارشگري مالي با کيفيت بالايي بيانجامد. چرخه با سرمايه گذاران و ديگر ذينفعاني که در مورد يک شرکت تصميم هاي اقتصادي آگاهانه مي گيرند و از اين رو به اطلاعات مالي براي اين تصميم گيريها نيازمند هستند، آغاز و به آنها خاتمه مي يابد. پس از آن، مديريت اطلاعات مالي را براي تصويب نهايي به وسيله هيئت مديره تهيه مي کند. حسابرسان با مديريت و هيئت مديره تعامل دارند؛ از اين جهت که اطلاعات مالي را حسابرسي مي کنند و اظهارنظر مستقلي ارائه مي کنند. اطلاعات مالي منتشر مي شود و تحليل گران آن را براي استفاده سرمايه گذاران و ساير ذينفعان ارزيابي مي کنند. در اين چرخه افزون بر عوامل پيش گفته، تدوين کنندگان استانداردها، و قانونگذاران هم وجود دارند(رجبي و صابري، 1391).

2ـ10ـ کيفيت گزارشگري مالي
کيفيت گزارشگري مالي عبارت از دقت اطلاعات گزارش شده براي تشريح بهتر عمليات شرکت است. در عمل، اطلاعات مربوط به جريان وجه نقد شرکت از جمله اطلاعات مورد علاقه سرمايه گذاران است. اين تعريف از کيفيت گزارشگري مالي منطبق بر تعريف هيئت تدوين استانداردهاي حسابداري است که عنوان مي کند يکي از هدفهاي گزارشگري مالي، آگاه کردن اعتباردهندگان و سرمايه گذاران بالقوه براي کمک به تصميم گيري منطقي و ارزيابي جريان وجه نقد مورد انتظار شرکت است(بيدلي و هيلري33، 2009). کيفيت گزارشگري مالي برمبناي دو رويکرد نيازهاي استفاده کننده و حمايت ا
ز سرمايه گذار تعريف مي شوند. رويکرد اول بر مبناي نيازهاي استفاده کننده است و کيفيت با توجه به سودمندي گزارشها براي استفاده کنندگان تعيين مي شود. در اين رويکرد، چند مدل شامل چارچوب (مفاهيم) نظري گزارشگري، کميته جنکينز و مدل استمرار سود وجود دارد. در رويکرد دوم، بر حمايت از سرمايه گذاري تاکيد شده و کيفيت به طور عمده برحسب “افشاي کامل و منصفانه” براي سهامداران تعريف مي شود. از زماني که آقاي لويت رئيس پيشين کميسيون بورس و اوراق بهادار امريکا بحث مديريت سود را مطرح و برنامه هايي را براي جلوگيري از آن اعلام و اجرا کرد، اين رويکرد بيشتر مورد توجه قرارگرفت. مدل کميته بلوريبون34،استاندارد اصلاح شده حسابرسي
( SAS ) شماره61 آمريکا، مدل کميته کرک35 و مدل کميسيون بورس و اوراق بهادار آمريکا براي ارزيابي کيفت استانداردهاي بين المللي در اين گروه قرار دارد. در اين الگوها بر شفافيت موارد افشا، درجه تهاجمي يا محافظه کاري روشهاي حسابداري و براوردهاي مورد استفاده، يکنواختي و کامل بودن اطلاعات، مقايسه پذيري و افشاي کامل به عنوان معيارهاي اصلي کيفيت تاکيد مي شود. اين دو رويکرد تفاوت بنيادي دارند. رويکرد نيازهاي استفاده کننده، بيشتر به تامين اطلاعات مالي براي تصميم هاي ارزشيابي و تخصيص سرمايه تمرکز دارد؛ ولي رويکرد حمايت از سرمايه گذار به دنبال اطمينان دادن به استفاده کنندگان است که اطلاعات به مقدار کافي (کفايت اطلاعات) و به شکل شفاف (کامل بودن اطلاعات) ارائه شده است. کيفيت بالاي گزارشگري مالي باعث کاهش بي تقارني اطلاعاتي بين شرکت و تامين کنندگان مالي خارج از شرکت مي شود. از سوي ديگر، کيفيت گزارشگري مالي باعث محدود کردن انگيزه هاي مديريت براي مشغول شدن به فعاليتهايي که ارزش کمي دارند يا ارزش منفي دارند، خواهد شد (فين و کريستن36،2010).
2ـ11ـ هدف حسابداري و گزارشگري مالي
هدف حسابداري و گزارشگري مالي از نيازها و خواستهاي اطلاعاتي استفاده کنندگان برون سازماني سرچشمه مي گيرد. هدف اصلي گزارشگري مالي برون سازماني، بيان پيامدهاي اقتصادي رويدادها و عمليات مالي موثر بر وضعيت و عملکرد واحد تجاري براي اشخاص خارج از واحد تجاري براي کمک به آنان در اتخاذ تصميم هاي مالي در ارتباط با واحد تجاري است. ابزار اصلي انتقال اطلاعات به اشخاص مزبور، صورتهاي مالي است که محصول نهايي فرايند حسابداري و گزارشگري مالي محسوب مي شود. هيئت تدوين استانداردهاي حسابداري سازمان حسابرسي، در مباني نظري حسابداري و گزارشگري مالي، هدفهاي عمده حسابداري و گزارشگري مالي را فراهم آوردن اطلاعات لازم براي ارزيابي وضعيت مالي و بنيه اقتصادي و فراهم آوردن اطلاعات لازم براي ارزيابي و توان سودآوري بيان کرده است(سجادي، 1388).
2ـ11ـ1ـ گزارشهاي مالي تعهدي
گزارشگري مالي تعهدي به تهيه صورتهاي مالي و گزارشهاي سالانه بر مبناي اطلا‌عات تعهدي اشاره دارد. صورتهاي مالي بر مبناي تعهدي، اطلاعات حسابداري جامعتري نسبت به اطلاعات حاصل از سيستم سنتي حسابداري نقدي ارائه ميدهد. صورتهاي مالي بر مبناي تعهدي براي يک بخش، شامل صورت عمليات، صورت برنامه، صورت داراييها و بدهيها، صورت جريانهاي نقدي، صورت مبادلا‌ت حسابهاي مستقل و يادداشتهاي همراه و مدارک مربوط به مدير و حسابرس مستقل است. اگرچه ادعا ميشود گزارشهاي مالي تعهدي براي تصميم گيريهاي اقتصادي و هدفهاي پاسخگويي سودمند است، اما در بخش خصوصي نيز دستيابي به اين

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *