تحقیق با موضوع سقط جنین، کشورهای پیشرفته، فرآورده های لبنی، مناطق روستایی

بررسی ایمنی زایی همورال واکسن کونژوگه LPS+Omp بروسلا آبورتوس S99 و RB51 به روش سرم باکتریوسیدال اسی(Serum Bactericidal Assay) می باشد.

.1-2بروسلا وبروسلوزیس:
بروسلا ها در انسان باکتریمی داده ومی توانند برای مدت طولانی در خون انسان باقی بمانند. بقاي بروسلا در محيط هاي مختلف و فراورده هاي لبني 1 : آب: 57-1 روز2. خاك (رطوبت 90% ) : 73-48 روز 3. كود: 205-1 روز4. مواد زائد حيواني: 4-1 ماه 5.پشم: 110 روز.6 شير: در صفر درجه به مدت 24 ساعت الي 18 ماه .7خامه : 6-4 هفته.8 بستني: تا 30 روز .9كره: تا 142 روز.10 پنير: 3 ماه.11 گوشت نمك سود يا يخ زده: 12-3 ماه.
بروسلا سبب ایجاد تب مالت یا تب مواج یا تب دانگ ویا تب مدیترانه ای در انسان می شود. بروسلا ها به طور رایج از طریق خوردن محصولات لبنی آلوده یا محصولات گوشتی آلوده به انسان انتقال می یابد.جنس بروسلا براساس تنوع آنتي ژني وميزبان اوليه شامل7گونه ي (بروسلامليتنسيس) درگوسفندوبز،)بروسلاسوئيس (درخوك)،بروسلاآبورتوس (درگاو،) بروسلااويس (درگوسفند) بروسلاكانيس (درسگ)،،بروسلانئوتومه (درموش جنگلي و) بروسلاماريس (درپستانداران دريايي مي باشد.بروسلا در میزبان حیوانی خود بیماری شدیدی ایجاد می کند اماعفونت آنها در انسان ملایم است معمولا.در بیماری بروسلوز انسانی(تب مواج یا تب مالت)دو مرحله وجود دارد یک مرحله حاد که بصورت باکتریمی حاد اتفاق افتاده وبه دنبال آن مرحله مزمن ایجاد می شود که ممکن است سال ها طول کشیده بافت های مختلفی را درگیر می کند.این باکتری ارگان هاي بسياري را مي تواند درگير كند، از جمله، در سيستم عصبي،مننژيت ، مننگوانسفاليت و بسياري بيماري هاي ديگر، در سيستم اسكلتي، اسپونديليت، درگيري استئوآرتيكولار در 20% تا 80% از موارد، در سيستم گوارشي، بروسلوز علائمي مشابه با تب تيفوئيد دارد، درگيري كبدي ايجاد مي كند، پانكراتيت وغيره نيز ايجاد مي كند. در سيستم قلبي-عروق مي تواندعامل اندوكارديت در كمتر از 2% موارد بكند، اما اين مقدار مرتبط با ميزان موارد منجر به مرگ مي باشد. در سيستم تنفسي،مي تواند برونشيت، نومونيا، آبسه ،و…رخ دهد.در سيستم ادراري-تناسلي، نفريت، گلومرولونفريت، پايلونفريت، اوركيت، آبسه كليوي، سقط جنين،و…رخ مي دهد.عفونت مزمن زماني رخ مي دهد كه، بيماري علي رغم درمان آنتي بيوتيكي، در ارگاني مثل طحال، كليه، مغز استخوان، دوام پيدا كند. در اين زمان، ميزان IgG بالا مي رود، و درمان شامل جراحي و تخليه محل عفونت مي باشد. در اين شرايط، تب به صورت عودكننده ديده مي شود. بروسلوز در كودكان نادر است . در همه سنين مي تواند ايجاد بيماري كند. داراي قابليت بقا يافتن و تكثير شدن در فاگوسيت هاي تخصصي و غير تخصصي مي باشند، وعامل سقط جنين در دام هاي اهلي هستند.بروسلا آبورتوس از جمله مهم ترین عوامل سقط جنین به گاو است.دلیل ایجاد سقط جنین در گاو علاقه مندی این باکتری به الکل 3کربنه اریتریتول می باشد از آنجا که در منطقه جفت گاو است باکتری در این منطقه کلنیزه می شود.چون در انسان اریتریتول نداریم سبب سقط جنین نمی شود. رشد باکتری بر روی محیط های آزمایشگاهی کند بوده، اغلب در دمای 27 درجه سانتیگراد قبل از 48 ساعت محسوس نیست. در کشت های اولیه، بروسلا آبورتوس و بروسلا سوییس نیاز به 5 تا 10 درصدCO2دارند(کاپنوتروف).آزمایش تولیدH2Sهمراه با سایر خصوصیات برای تشخیص گونه های بروسلا مفید است.3 آنتی ژن سطحی در بروسلا شناسایی شده که 2 آنتی ژن توسط فرم S کلنی شده و یک آنتی ژن توسط فرم R کلنی تولید می شود.Ag A که به طور غالب در بروسلا آبورتوس دیده می شود.Ag M به طور غالب در ملی تنسیس دیده می شود.تشخیص قطعی بروسلوزیس علی رقم استفاده از تکنیک های کشت وسرولوژیک به عنوان یک معضل باقی مانده است. امید یه رفع این مشکل در سال های اخیر با پیشرفت تکنیک های مولکولی قوت بیشتری گرفته است.(16،17)

شکل(2-1)- عفونت دریچه قلب توسط B.abortus .

2-1-1.تاریخچه:
بروسلوز بیماری عفونی ناشی از باکتریهایی است که اکنون به احترام David Bruce، کاشف اولیه ارگانیسم از طحال سربازان انگلیسی تلف شده در جزیره مالت در سال 1887، بروسال نامیده میشوند.
در سال Almroth Wright, 1897 و همکارانش آزمایش آگلوتیناسیون سرم را توصیف نموده که در شکل اصالح شده آن به عنوان متداولترین روش برای تشخیص بروسلوز شناخته شده است.
در سال M.Louis Hughes, 1897 شرح تجارب خود را در مورد بیماری در مالت(1890 تا 1896)منتشر نموده و سیر »مواج« تب در انسان را بیان داشت.
در سال 1943،Forrest Hudleson میکروبیولوژیست دامپزشک در دانشگاه ایالت میشیگان، بروسالا ملی تنسیس را به عنوان کوکوباسیل هوازی، گرم منفی و بدون نیاز به گاز CO2 جهت جداسازی اولیه توصیف نمود.
Cotton و schooeder ضمن بررسی باسیل سل گاوی برای اولین بار بروسالاآبورتوس را از شیر گاوهای در 1911 جدارکرد.(23)
در ایران در سال 1311 از کشت خون انسان، بروسال ملی تنسیس در انستیتو پاستور ایران جداشد.در سال 1323 از جنین گاو بروسال آبورتوس در مؤسسه تحقیقاتی واکسن وسرم سازی رازی جداشد.در سال 1329 از شیر بز و گوسفند، بروسال ملی تنسیس در مؤسسه تحقیقاتی واکسن و سرم سازی رازی جدا شد.در سال 1350 بروسال سوئیس از خوک در مؤسسه تحقیقاتی واکسن و سرمسازی رازی جداشد.

2-1-2.وضعیت بیماری در ایران:
تعیین میزان شیوع بیماری تب مالت بدلیل عدم گزارش کامل موارد بیماری مشکل است ولی با وجود سیستم مراقبت، گزارشات جاری می تواند مبین روند میزان بروز واقعی بیماری باشد. با بررسی تعداد و میزان بروز بیماری در کشور
، بیماری از سال 1359 لغایت 1368 رو به افزایش بوده است و از سال 1368 لغایت 1389 با شروع برنامه های اول و دوم توسعه از 170 مورد در صدهزار نفر به حدود 15/9 در صد هزار نفر رسیده است و بدنبال ارتقاء سیستم مراقبت و گزارش دهی بیماری روند نسبتاً رو به افزایش بیماری از سال 1378 لغایت1384 وجود داشته است و از سال 1385 بدنبال موفقیت در افزایش پوشش واکسیناسیون دام ها روند بیماری رو به کاهش بوده است.
ایجاد هماهنگی بین بخشی، استاندارد کردن تعاریف بیماری، آموزش جامعه و کارکنان بهداشتی، افزایش گزارش دهی، افزایش کارخانجات تولید فرآورده های لبنی پاستوریزه، افزایش پوشش واکسیناسیون دامی ازعوامل مؤثر در کنترل و پیشگیری بیماری در دام و نهایتا در انسان می باشد(18).
بیماری در تمامی سنین وجود دارد ولی وفور آن در سنین 20-30 سالگی می باشد، یعنی نیروی فعال و کارآمد کشور در معرض خطر این بیماری هستند.
بیماری در هر دو جنس دیده میشود ولی با اختالف کمی در جنس مذکر( 55/4 درصد) بیشتر از جنس مؤنث( 44/6 درصد) دیده میشود.
بیماری را نمیتوان انحصاراً یک بیماری شغلی محسوب نمود ولی شغل به عنوان یک عامل خطر در ابتال به بیماری مطرح است بخصوص نزد خانمهای خانهدار(خانم های خانه دار عمدتاً به عنوان دامدار و کشاورز دوشادوش همسرانشان در مناطق روستایی به فعالیت می پردازند)، دامداران و کشاورزان.
بیماری در تمام فصول وجود دارد اما در فصل بهار و تابستان همزمان با فصل زایش و شیردهی دامها بیشتر دیده میشود.
بیماری در منطقه روستایی(77 درصد) بیشتر از منطقه شهری (23درصد) می باشد که مرتبط با تماس با دام آلوده و استفاده از فرآورده های لبنی غیرپاستوریزه در مناطق روستایی می باشد.(18)

2-1-3.انتشار بروسلوز در جهان:
تخمین شیوع واقعی بروسلوز انسانی در جهان به علت عدم گزارش کامل بیماری در بسیاری از کشورها، غیرممکن است. این وضعیت برای هر دو گروه کشورهای پیشرفته و در حال توسعه صادق می باشد. با وجودی که بروسلوز گاوی در بسیاری از کشورهای پیشرفته ریشه کن شده یا تحت کنترل قرارگرفته، لیکن شیوع آن در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، علیرغم پیشرفت صنایع شیر با حداقل امکانات دامپزشکی، افزایش یافته است. وضعیت مشابهی در سطح محدودتر برای بروسلوز گوسفندی، بزی و خوکی اتفاق افتاده است.با توجه به مخاطره بیشتر در دو نوع اخیر نسبت به عفونت بروسال آبورتوس برای بهداشت انسانی، در نتیجه
افزایش تعداد موارد بروسلوز انسانی در سطح جهان قابل تصور است. کشورهای عاری از بروسلوز براساس آخرین یافته ها در کشورها چنین است(18):
کشور
سال اعلام ریشه کنی
جزایر مانش
1935
نروژ
1952
سوئد
1957
فنلاند
1960
دانمارک
1962
سوئیس
1963
چک و اسلواکی
1964
رومانی
1969
اسکاتلند
1980
انگلستان و ولز
1981
هلند،اتریش،لوکزامبورگ،بلغارستان،ژاپن و قبرس
1985
جزایر فارکلند
1994
جدول(2-1)کشور های عاری از بروسلوز

2-2.اهمیت مراقبت بروسلوز ) بیماری تب مالت(:
بروسلوز(بیماری تب مالت) در انسان نشان دهنده گسترش بیماری در حیوانات است. معمولا عفونت در انسان به تماس مستقیم با حیوانات آلوده یا فرآورده های آنها وابسته است.تماس با حیوانات دچار سقط جنین و مصرف شیر آلوده یا فرآورده های آن مخاطرات اصلی می باشند.
در سطح جهانی، اکثر موارد بروسلوز انسانی در نتیجه بروسالا ملی تنسیس اتفاق افتاده که مهاجم ترین و بیماری زا ترین گونه در بین گونه های جنس بروسالا میباشد. معموالا عفونت ناشی از بروسالا آبورتوس در انسان خفیف تر بوده و بروسالا کنیس کم ترین تهاجم را از بین چهارگونه برای انسان دارد و بروسالا سوئیس بیماریزایی زیادی داشته و غالبا عوارض شدیدی چون آبسه های بافتی عمقی را موجب میگردد.
عفونت های انسانی ناشی از باکتری های بروسالا همیشه بیش از موارد مبتالا با علائم بالینی می باشد. نسبت موارد بدون علامت به بالینی بروسلوز ممکن است 8 به 1 و یا بالاتر باشد(23).
به علت عدم وجود اطلاعات کافی از وقوع بیماری در انسان وحیوانات در بسیاری از کشورها، یا بدلیل فقدان تسهیلات تشخیصی و گزارشی، تخمین دقیق از میزان شیوع بروسلوز در سطح جهانی وجود ندارد.علاوه بر این، بسیاری از موارد بروسلوز در انسان خفیف بوده یا با تظاهرات بالینی غیرمعمول همراهی شده که به درستی تشخیص داده نمی شود.
در اکثر موارد، تعریف بروسلوز حاد یا مزمن بدلیل نشانه های بالینی مختلف مطرح میشود. گاهی شواهد سرولوژی بروسلوز در افرادی بدون تاریخچه ای از علائم بیماری دیده شده، که بدلیل تولید آنتی بادی های ناشی از تماس با بروسالا و بدون ایجاد تظاهرات بالینی بوده است. بطور معمول این وضعیت در افرادی با سابقه تماس با حیوانات بیمار مشاهده میگردد. بدیهی است که علائم بالینی خفیف در چنین بیمارانی مورد توجه قرارنگیرد(23).
اکثر بیماران مبتالا به بروسلوز علائم غیراختصاصی ناراحتی سیستم عصبی، چون سردرد، رخوت،افسردگی نشان می دهند. مشخص ترین و شناخته شده ترین سندرم بروسلوز عصبی، مننژیت با یا بدون تغییر در آگاهی و در نتیجه تهاجم مستقیم بروسلوز به سیستم اعصاب مرکزی(CNS) می باشد. درگیری مستقیم نخاع شوکی عارضه غیرمتداول بروسلوز است، عوارض دیگر بروسلوز در نتیجه درگیری دیگر بافت ها چون دریچه های قلبی، استخوان ها و مفاصل اتفاق می افتد. بروسلوز انسانی با شکایات غیراختصاصی، چون درد پشت و دردهای مفصلی مشابه تب روماتیسمی مشخص میگردد. درگیری ک
بد در بروسلوز در مراحل ابتدایی وجود دارد و غیرطبیعی بودن نمونه کبد پس از مرگ ثابت شده است.
بیماران مبتالا به بروسلوز، باکتری را از طریق ادرار دفع نموده، که ممکن است مدت زیادی بعد از برطرفشدن علائم بالینی طول بکشد. اندوکاردیت عفونت ناشی از بروسالا نادر بوده. اما عارضه بالقوه کشنده ای است.
در سال 1897،Hughes انتقال بروسلوز را از طریق هوای آلوده با باکتری های موجود در خاک آغشته به مدفوع حیوانات عفونی پیشنهاد نمود. در زمان شرح اولیه بیماری در انسان، لوله گوارش به عنوان راه ورود بروسالا شناخته شده است. شیر آلوده حیوانات و فرآورده های غیرپاستوریزه تهیه شده از آن متداولترین منشاء انتقال دهانی بروسالا بوده، هرچند که گوشت خوب پخته نشده نیز به عنوان منشاء بالقوه بروسلوز غذایی ذکر شده است. آلودگی از طریق پوست روش متداول عفونت با بروسالا بوده، هرچند که تظاهرات پوستی بروسلوز کمیاب هستند. انواع ضایعات چشمی در بیماران مبتالا به بروسلوز توصیف شده اما غالبا رابطه آنها با عفونت بروسالا مبهم است.
کنترل بروسلوز به حذف و ریشه کنی بیماری در منشاء آن، یعنی حیوانات وابسته است.
سازمان دامپزشکی کشور به عنوان متولی اصلی طی سالیان متمادی برنامه مبارزه با بروسلوز را در قالب طرح های ملی مبارزه با سل و بروسلوز در دستور کار داشته است. امکانات و منابع موجود برای اجرای مبارزه با بروسلوز دامی در حدی است که تنها میتوانند با حفظ وضع موجود به فعالیتهای خود ادامه دهند و امکان توسعه فعالیت ها برای هدف حذف و ریشه کنی بیماری در حال حاضر میسر نخواهد بود که دلایل آن شامل موارد زیر است:
* پایین بودن میزان اعتبارات و منابع مورد نیاز طرح مبارزه با بروسلوز در اجرای برنامه های واکسیناسیون دامی، تست و کشتار و پرداخت غرامت به صاحبان دام.
* کم توجهی به برنامه های مبارزه با بیماریهای قابل انتقال بین انسان و حیوان در مجموعه اولویت ها و سیاست های مسئولین ذیربط.
* ناکافی بودن همکاری سایر سازمانها در اجرایی شدن اهداف کنترل و پیشگیری بیماری.
* ناکافی بودن همکاری رسانه های همگانی در ارتقاء آگاهی جامعه.(18)
2-3.عامل بیماری:
4 نوع بروسالا به عنوان عامل اکثر عفونتهای بروسلوز (بیماری تب مالت) در انسان تشخیص داده شده است(19):
2-3-1. بروسال ملی تنسیس Brucella Melitensis (دارای 3 سروتایپ):
اکثر موارد عفونت بروسالا ملی تنسیس در ارتباط با تماس مستقیم و غیرمستقیم با گوسفند یا بز آلوده و یا فرآورده های آنها می باشد.دیگر انواع میزبانان منجمله گاو و شتر منابع قابل اهمیتی در برخی نواحی بوده اما احتمالا مسئول تعداد کمی از عفونت ها می باشند. بر طبق تعداد موارد گزارش شده و همچنین در ارتباط با شدت بیماری، بروسالا ملی تنسیس مهمترین عامل بروسلوز انسان بوده، هرچند انتشار جغرافیایی آن محدودتر از بروسالا آبورتوس است(20).
سروتایپ 1 بروسالا ملی تنسیس به عنوان تایپ بومی ایران شناخته شده است.
2-3-2. بروسالا آبورتوس Brucella Abortus (دارای 7 بیوتایپ):

شکل(2-2)بروسلا آبورتوس دارای منشاء گاوی
بروسالا آبورتوس کمتر از بروسالا ملی تنسیس برای انسان بیماریزا بوده و نسبت بیشتری از عفونت ها خفیف یا بدون علامت بوده است. گاو مهمترین منشاء عفونت بوده اما دیگر انواع حیوانات مانند گاومیش،

دیدگاهتان را بنویسید